روايتي آنكه فرمود كه : « گويا مرا به عالم بقا ( 1 ) خوانده‌اند ، ومن أجابت نمودم ، بدانيد كه من در ميان شما دو امر بزرگ عظيم ‹ 425 › مىگذارم يكى از ديگرى بزرگتر است وآن قرآن است ، وأهل بيت من ، ببينيد واحتياط كنيد كه بعد از من به آن دو امر چگونه سلوك خواهيد نمود ، ورعايت حقوق آنها به چه كيفيت خواهيد كرد ؟ وآن دو امر از يكديگر جدا نخواهند شد تا در حوض كوثر به من رسند » . آنگاه فرمود : « به درستى كه خداوند تعالى مولاي من است ، ومن مولاي جميع مؤمنان أم » . بعد از آن دست على ( عليه السلام ) را گرفت وفرمود : « من كنت مولاه فعلي مولاه ، اللهم وال من والاه ، وعاد من عاداه ، واخذل من خذله ، وانصر من نصره ، وأدر الحقّ معه حيث دار ( 2 ) » . مروى است كه عمر بن الخطاب گفت : اى على ! بامداد كردى ومولاي من ومولاي هر مؤمن ومؤمنه گشتى . ( 3 ) انتهى . پس مقصود آن حضرت آن بود كه : در اين حديث نيز تأكيد مضمون

--> 1 . در مصدر ( بالا ) . 2 . در مصدر ( كان ) . 3 . روضة الأحباب ، ورق : 163 - 164 .